Bugün bir şey fark ettim

Selam. Ben Cemre. 24 yaşındayım. Bildim bileli ama son 10 yıldır daha yoğun olarak mutsuzum. Kronik mutsuzluk diyemiyorum çünkü bu gece mutsuz doğduğuma karar verdim. Gerçi erken çocukluk eğitimi almış biri olarak bir çocuk mutsuz doğabilir mi, emin değilim. Ve hayatımın son 1.5-2 yılında kendimi o kadar çok yıprattım, mutsuzluk seviyem o kadar yükseldi ki artık bir şeyleri hayal edemediğini fark ettim. Evet, son 3-4 aydır o yoğun mutsuzluk geçti, o kadar dolaşmıyor etrafta ama giderken beni ben yapan bir şeyi de almış olduğunu gördüm: Hayal Kurmak.
Ben ilk ergenliğimde hayatımla ilgili milyonlarca hayal kurarken kendime şöyle derdim: 'Benim hayallerim var, beni hayallerim var ediyor. Onlar olmazsa ben de yok olurum.' Ve bugün çok uzun zamandır hayal kurmadığı fark ettim. Oysa benim gibi daydreamer birisi için bu imkansız olurdu. Oluyor işte. Kuru, yaşlı bir ağaç kabuğundan farkım yok. İçim boş bir oyuk. Ve tekrar yeşerir miyim bilmiyorum.