Help. I lost myself. Again.

İnari, merhaba;

Yeniden başladığım yerdeyim. Aslında hep burdaymışım da sadece ben uzaklaştığımı zannediyormuş gibiyim. Aslında hep aynı yerden tüm yaşadıklarımı, savaşlarımı, kavgalarımı, mutluluklarımı, sevinçlerimi, hüzünlerimi izliyor gibiyim. Oysa bu sefer ilerlediğimi sanmıştım. Elle tutulur bir şeyler yaptığımı. En azından herkes böyle söylemişti; çok cesur olduğumu, çabaladığımı, benim yaptıklarımı asla yapamayacaklarını. Bense içten içe hiç inanmadım onlara ve inanmamakta haklıymışım. Hala aynı yerdeyim. Onlarsa okul biter bitmez aldıkları nişan yüzüklerini kutlamakla; yol'u, kamp'ı, özgür olmayı instagram da pazarlamakla meşguller. Ve en önemlisi mutlular. O kadar mutlular ki bazen midem bulanıyor bazense hata sen de, farklı olmayı sen istedin diyorum. 11 yaşında ettiğim duanın büyüklüğünün sanki o zamanlar farkındaymışım gibi. Yine de hayret ediyorum; ne zaman büyüdünüz, ne zaman kendi sorumluluğunu almayı başardınız, ne zaman kendinizi gerçekleştirdiğiniz, hazır hissettiniz ki bir başkasınınkini üstleniyorsunuz? diye çığlık ata ata koşmak istiyorum. Ama sonra diyorum ki, onlar mutlu. İnstagram like'ları öyle diyor. Sonra olsun diyorum; senin yolun başka, yokuşların başka, gittiğin yer başka. Ama o yere de bir türlü varamıyorum biliyor musun? En önce kendi canavarlarım basıyor etrafımı; hiçbir yere hiç kimseye hiçbir ağaca taşa çiçeğe dosta sevgiliye doktora doktor odasında antideprasan yazmaya hazır duran kaleme, hiçbir varlığa anlatamadığım şeyler aklıma geliyor. Anlatmaya çalışsam da ya vaktin ya da karşıdakinin ilgisinin bittiği zamanlar. Sonra göğüsüme öküz oturuyor, nefes alamıyorum 1-2 hıçkırık, iki damla gözyaşı ve diyorum ki: iyi olacaksın. Ama diyorum ki keşke anlaşılsaydım. Hissiyatımı 'şımarıklık' olarak değil de, ne demek istediğini biliyorum diyen gözlere anlatabilseydim keşke. İçimde koca bir boşluk var ve boşluğu anlatabilecek tek şey yokluk. Neyse. Uzatmayacağım lafı. İstersem eklerim sonra bir şeyler. Gerçi sonrasında da aynı duygu durumu olmuyor ya, neyse. Daha cesur, kendini öven birçok aptaldan daha özgüvenli, daha ayakları yere basan ama aklı hep hava da uçuşan biri olmak dileğiyle İnari.